Statcounter

να μας φυλάει ο Θεός από τον λαϊκό που ξέπεσε στη δημοσιογραφία

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

τα κλειδιά


Οι καλλιτέχνες του λαϊκού πενταγράμμου ποτέ δεν τα μασάγαν απ' τον κόσμο που ήταν σάρκα τους. Έτσι ήρθε ένα βράδυ ο πιτσιρικάς στο μαγαζί που έπαιζε ο Ζαμπέτας, γείτονάς του, - ήδη ήτανε φίρμα-  κι έκανε μεγάλη λεζάντα. Τον έπιασε ο Ζαμπέτας την επόμενη μέρα μέσα στη γειτονιά. "Έλα δω, ρε μαλακισμένο. Βλέπεις απέναντι το σπίτι που φτιάχνω;" Κούνησε καταφατικά το κεφάλι ο μικρός. "Ε, τα πορτοπαράθυρα είναι όλα πληρωμένα από σένα. Φύγε από δω, κι αν δω να ξανάρχεσαι στο μαγαζί, θα σου κόψω τα πόδια." Έτσι ένα άλλο βράδυ, ενώ είχε ξημερώσει και η ορχήστρα σηκωνόταν απ' το πάλκο, ένας άλλος πελάτης, σε ένα άλλο μαγαζί, έψαχνε κάτι κάτω απ' το τραπέζι  του κι ήρθε κοντά του ο μπουζουξής που τον εγνώριζε και τον ερώτησε τι ψάχνει. Και όταν του είπε "τα κλειδιά της μηχανής", απάντησε εκείνος με μια φαινομενική αθωότητα: "μήπως τα είχες μαζί με τα κλειδιά από το σπίτι;". Έτσι καταλαβαίνεις καμιά φορά, απρόσμενα, πως ή πρέπει να φύγεις απ' τη νύχτα ή πρέπει να αλλάξεις μπουζουξίδικο.