Statcounter

να μας φυλάει ο Θεός από τον λαϊκό που ξέπεσε στη δημοσιογραφία

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 26 Μαΐου 2011

Γιάννης Βαρβέρης (1955-2011)


ΣΤΗΝ ΚΑΤΩ ΝΥΧΤΑ

Ήπιες απόψε λόγια και φωνές
μοιάζαν με ουίσκι. Το σώμα
της παλιάς αηδόνας σού τραγούδησε
το πόσο πόνεσε και τώρα
άλλο δε γίνεται να τραγουδήσει.
Έτσι είναι. Στην κάτω νύχτα
όλα σωπαίνουνε.
Τα πίνει ο θόρυβος
που πίνει.
Λίγη φωνή
βγαίνει μονάχα το ξημέρωμα
κι ειν' η δική της
καθώς γλιστράει στο πάλκο της λεωφόρου
κι εκεί πρωτοσφυρίζει το τραγούδι της
μαρμαρωμένη κίτρινη της πάχνης
θεά αποτρόπαιη μουσική της μέρας.

ΣΚΥΛΑΔΙΚΟ

Φίλε το ξέρω
πάντα σ' άρεσε
το σουξεδάκι αυτό
μαζί με το λαρύγγι του
και με το ντεκολτέ του.
Λοιπόν απόψε μες στο ουίσκι ο συνθεσάιζερ
λιώνει ολοστρόγγυλες τις φαντασίες
για να μη νιώσει ούτ' ένας τους
πως σε κρατάω στα χέρια μου
ό,τι έμεινε από σένα
ό,τι έθρεψε το σώμα σου κάτω απ' το χώμα
για να μη νιώσει η αηδόνα
πως σ' έχω κόψει φρέσκον το πρωί
κι ανάμεσα στ' ανύποπτα της πίστας
θα πετάξεις τώρα δίπλα της
να ρίξεις τις στροφούλες σου
νταλκαδιασμένο εσύ
τάφου λουλούδι.

Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010

Γιάννη Βαρβέρη: κρανίο φορτίο με μάρμαρα


Μύριζαν χέρια απόψε τα χιλιάρικα καθώς τα είχαν νοτίσει οι πρώτες στάλες στην πλατεία τσέπη αλλάζοντας. Φορτίο χοντρό τα μάρμαρα κι ο θηριώδης Ηρακλής πάτησε μίζα και τον ξύπνησε τον ιπποπόταμό του-Scania Vabis. Ντεπόζιτο φουλαρισμένο, προορισμός Αθήνα.
Ας πάρω αυτά τα δύο φαντάρια μέχρι Άρτα. Νά ’σαι καλά πατριώτη, καλό δρόμο, παίρνει δρόμο αφήνει, πώς γλυκαίνει το αίμα του πριν φτάσει Αγρίνιο. Διανυκτερεύει το ουζερί κι εκείνο το ξανθό, το «νταλικιέρικο» που λέμε στο σινάφι μας, διανυκτερεύει. Πατώντας το κουμπί, «Μπαμπά μην τρέχεις», τελευταία εικόνα η Βάσω του πριν πέσει πίσω όλο το κάθισμα και κήποι, λευκοί κήποι κήποι όλο το μάρμαρο κορμάκι το Μαράκι στις χερούκλες του, το μαρμαράκι.
Τρυφερά τώρα γδύνει το σάντουιτς της Βασούλας και δαγκώνει και γκαζάρει και χορεύουνε τα μάρμαρα κι Αντίρριο-Ρίο και Πόλυ Πάνου Αίγιο και Γαβαλάς Ισθμός, παλιά Εθνική κασέτες και κορδέλες κι ας ανοίξω το ραδιόφωνο...
...που εγώ προσκαλεσμένος σου διαβάζω ποιήματα για τους ξενυχτισμένους και λέμε καλαμπούρια απ’ το Σταθμό, μας παίρνουνε τηλέφωνα ρωτάνε, λίγη μουσική και πάλι ποιήματα, κι εκείνο το «κρανίο φορτίο με μάρμαρα» μέσα στην υγρασία στη σκάλα των FM και στη δική σου νύστα την Κακιά τη Σκάλα με πρωτάκουσες, βρε τι μαλάκες είπες, πήγες να γυρίσεις το κουμπί, μη φεύγεις Ηρακλή για σένα γράφτηκε μη φεύγεις και καρφώνεσαι στ’ αλατισμένα βράχια μ΄ένα κομμάτι μάρμαρο ερτζιανό στο σβέρκο και το κεφάλι σου μπηγμένο μες στο ράδιο ένα κρανίο αίματα και ποιήματα....


(Το ποίημα το έμαθα την άλλη μέρα απ’ τις εφημερίδες)


 

Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010

Γιάννη Βαρβέρη: Βοτανίκ

Έλειψες έλειψες ψυχή
Βγάλε το ρούχο εκείνο κι έλα
στα λόγια της πατρίδας τα παλιά
μες στα κλαρίνα, στα ούτια, στα τζουκ μποξ
θρηνεί ακόμα ο Ζαγοραίος, έλα
στου κύριου Κόρου τα βιολιά
ό,τι από τότε δε μιλήθηκε
να σου πνιγεί
όταν το χάραμα κερνά
γάλα για τη συγχώρεση
νά 'ρχεσαι νά 'ρχεσαι έτσι
πού και πού
και μη ξεχνάς
τις μουσικές του χώματος
στα ξένα